Materiał określa, z czego produkt jest fizycznie wykonany – skóra, bawełna, dąb, stal nierdzewna – i jest przesyłany do Google Shopping i Meta Catalog za pomocą tagu g:material w feedzie XML lub kolumny material w pliku CSV. W przeciwieństwie do koloru i rozmiaru jest to w większości kategorii atrybut opcjonalny, a nie wymagany, ale Google nadal uznaje go za prawidłowy sposób rozróżniania produktów, które poza tym są identyczne – co ma znaczenie w momencie, gdy sklep sprzedaje tę samą kurtkę w wersji wełnianej i skórzanej. Pole przyjmuje krótką wartość opisową, a nie pełny skład, więc pełni raczej funkcję etykiety merchandisingowej niż metki z instrukcją pielęgnacji.
Dlaczego to ważne
Kupujący często filtrują lub wyszukują według materiału – „skórzane botki”, „dębowy stół do jadalni” – a dopasowanie w Google Shopping może wykorzystać wartość materiału, by wyświetlić ofertę w odpowiedzi na takie zapytania, nawet jeśli tytuł tego nie mówi wprost. Puste pole nie powoduje odrzucenia, jak w przypadku brakującego pola wymaganego, ale oznacza, że feed w całości polega na tytule i opisie w przekazywaniu informacji, które platforma mogłaby wykorzystać bezpośrednio – a to zwykle daje słabsze dopasowanie do wyszukiwań związanych z materiałem. Materiał ma też znaczenie strukturalne: w przypadku sklepów z meblami, obuwiem i odzieżą wierzchnią to często atrybut, który faktycznie odróżnia dwa produkty, których sam tytuł nie rozróżni – na przykład „Marlowe Sofa” sprzedawana zarówno w wersji lnianej, jak i aksamitnej.
Jak to działa
Wartość jest dowolnym tekstem i zazwyczaj jest to nazwa jednego głównego materiału, choć produkty z kilku materiałów mogą podawać materiał dominujący lub łączyć wartości ukośnikiem, tak jak w przypadku koloru. Google nie narzuca stałego słownika, ale konsekwentne używanie tego samego określenia w całym katalogu (zawsze „Leather”, bez mieszania z „Genuine Leather” czy „Full-Grain Leather” dla równoważnych produktów) zapewnia niezawodne grupowanie wariantów i dopasowanie w wyszukiwaniu. Materiał należy – obok koloru, wzoru, rozmiaru, płci i grupy wiekowej – do atrybutów, które wytyczne Google Merchant Center wymieniają jako dopuszczalne do definiowania wariantu produktu w ramach wspólnego item_group_id, więc może być jedynym powodem, dla którego dwa SKU są grupowane jako opcje tego samego produktu, a nie wyświetlane jako niepowiązane pozycje.
Przykład
<item>
<g:id>SOFA-2201-LIN</g:id>
<title>Marlowe 3-Seat Sofa - Natural Linen</title>
<link>https://example-shop.com/products/marlowe-sofa-linen</link>
<g:item_group_id>SOFA-2201</g:item_group_id>
<g:material>Linen</g:material>
<g:price>1290.00 USD</g:price>
<g:availability>in stock</g:availability>
</item>
<item>
<g:id>SOFA-2201-VEL</g:id>
<title>Marlowe 3-Seat Sofa - Emerald Velvet</title>
<link>https://example-shop.com/products/marlowe-sofa-velvet</link>
<g:item_group_id>SOFA-2201</g:item_group_id>
<g:material>Velvet</g:material>
<g:price>1390.00 USD</g:price>
<g:availability>in stock</g:availability>
</item>
Tutaj to materiał, a nie kolor czy rozmiar, odpowiada za grupowanie – dwie opcje obicia mają wspólne item_group_id i różnią się materiałem oraz ceną, co wystarcza platformie, by przedstawić je jako opcje jednej oferty.
Powiązane pojęcia
Materiał często występuje obok wzoru i koloru w tym samym wierszu, ponieważ wszystkie trzy to typowe sposoby, w jakie sklepy odzieżowe i z artykułami do domu dzielą jeden produkt bazowy na warianty dostępne w sprzedaży. Ujednolicenie wartości w całym katalogu to w równym stopniu problem normalizacji, co problem feedu – lista od dostawcy pełna wartości „100% Cotton”, „Cotton” i „Cttn” wymaga uporządkowania, zanim pole materiału na cokolwiek się przyda w dopasowaniu wyszukiwań czy grupowaniu wariantów.
















