Wyślij do Microsoft produkty warte pokazania.

„Bing Ads” to dawna nazwa platformy, którą Microsoft w 2019 roku przemianował na Microsoft Advertising. Narzędzie do katalogów produktów, które wielu reklamodawców wciąż nazywa „Bing Merchant Center”, to dziś oficjalnie Microsoft Merchant Center (MMC). Jeśli twój zespół, agencja lub stary arkusz nadal odwołuje się do „Bing Ads”, chodzi o tę samą platformę — tylko pod obecną nazwą.

Kampanie Microsoft Shopping działają jak kampanie Google Shopping: nie piszesz ręcznie pojedynczych reklam produktów. Zamiast tego wgrywasz ustrukturyzowany feed produktowy — katalog tytułów, cen, zdjęć i identyfikatorów — do sklepu w Microsoft Merchant Center, a mechanizm emisji Microsoft automatycznie składa i wyświetla reklamy produktów z tego katalogu, gdy wyszukiwanie w Microsoft Search Network pasuje do atrybutów produktu. Według dokumentacji Content API Microsoft feedami można zarządzać w aplikacji internetowej Microsoft Advertising, przesyłać je przez FTP/SFTP lub wysyłać programowo przez oparte na REST Content API pod adresem https://content.api.bingads.microsoft.com/shopping/v9.1/bmc/.

Od strony technicznej każdy przesłany produkt jest identyfikowany złożonym ID zbudowanym z czterech pól — channel, contentLanguage, targetCountry i offerId — a dokumentacja Microsoft wyraźnie stwierdza, że żadnego z tych czterech pól nie można zmienić po dodaniu produktu do sklepu, ponieważ w praktyce oznaczałoby to utworzenie duplikatu produktu.

Połączenie katalogu z Microsoft Merchant Center wyświetla twoje produkty kupującym w Microsoft Search Network — puli zapytań, która nie pokrywa się w pełni z Google. Dla większości reklamodawców oznacza to dodatkowy zasięg, a często niższy koszt kliknięcia niż w Google Shopping, bez budowania drugiego katalogu od zera.

Przewodnik po Content API Microsoft wymienia kampanie produktowe i reklamy produktów jako obsługiwane na wielu rynkach — od Stanów Zjednoczonych, Kanady i Wielkiej Brytanii po mniejsze rynki, takie jak Malta, Mauritius, Cypr i Fidżi — z dodatkową grupą krajów dostępną dla klientów programu pilotażowego. Taka skala oznacza, że jeden dobrze ustrukturyzowany feed może rozszerzyć obecność w Shopping na rynki, których być może nie traktowałeś priorytetowo w Google.

Ponieważ schemat Product w Microsoft został celowo zaprojektowany jako zgodny ze schematem Google, większość tych samych danych produktowych — tytuł, cena, zdjęcia, GTIN, marka, MPN — wymaganych w feedzie Google Merchant Center zasila też oferty w Microsoft Merchant Center, co sprawia, że dodatkowy nakład pracy przy konfiguracji jest stosunkowo niewielki.

Dokumentacja Content API Microsoft jest wyjątkowo szczera w kwestii tego, gdzie jej schemat zapożycza od Google — i gdzie po cichu się od niego różni. Wiele pól w obiekcie Product istnieje wyłącznie „dla zgodności z Google”: API Microsoft przyjmie additionalImageLinks, adwordsGrouping, adwordsLabels, destinations i taxes, ale jego własna dokumentacja wprost stwierdza, że Microsoft Merchant Center w ogóle nie korzysta z tych pól. Jeśli używasz ponownie feedu sformatowanego dla Google, pola te po prostu przechodzą bez szkody, nie wywołując żadnego efektu po stronie Microsoft.

Microsoft dokumentuje też funkcję, której Google Shopping nie ma w tej samej formie: Shopping Campaigns for Brands. W tym modelu kooperacyjnym producent wgrywa listę produktów zawierającą tylko Brand, GTIN i MPN, łączy ją ze sklepem partnera handlowego w Microsoft Merchant Center, a następnie obie strony mogą licytować wspólną listę dopasowanych produktów — dzieląc się kosztem kliknięć. Dokumentacja Microsoft zaznacza, że obecnie funkcja jest ograniczona do Stanów Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii i jest w otwartej becie dla klientów programu pilotażowego.

Jeszcze jedna praktyczna różnica: Microsoft wprost odrzuca produkty dla dorosłych („produkty dla dorosłych nie są obsługiwane i zostaną odrzucone”) i stosuje własną logikę walidacji identyfikatorów (zobacz sekcję o wymaganych atrybutach poniżej), działającą niezależnie od walidacji, którą twój feed przeszedł już w Google.

Zgodnie z oficjalną dokumentacją Microsoft Merchant Center przyjmuje katalog na dwa główne sposoby:

1. Płaski plik feedu wgrywany do sklepu lub katalogu, przesyłany cyklicznie przez FTP/SFTP.
2. Content API — API RESTful oparte na JSON, udokumentowane pod adresem content.api.bingads.microsoft.com/shopping/v9.1/bmc/ — do dodawania, aktualizowania, pobierania i usuwania pojedynczych produktów lub przetwarzania ich masowo przez punkt końcowy /products/batch.

Punkt końcowy batch w Content API ma udokumentowane konkretne limity, które warto uwzględnić w planowaniu: jedno żądanie wsadowe może zawierać do 12 000 pozycji, ale łączna treść żądania nie może przekroczyć 4 MB, więc według wskazówek Microsoft w jednym wsadzie zwykle mieści się 2000–6000 nieskompresowanych ofert (do pełnych 12 000, jeśli skompresujesz dane gzipem z nagłówkiem Content-Encoding: gzip). Żądania listy są stronicowane, maksymalnie po 250 produktów na wywołanie, za pomocą max-results i start-token.

Produkty znajdują się w sklepie Microsoft Merchant Center, a sklep może opcjonalnie zawierać wiele katalogów (wskazywanych parametrem bmc-catalog-id przy dodawaniu). Każda przesłana oferta potrzebuje horyzontu ważności: dokumentacja Microsoft potwierdza, że jeśli nie ustawisz jawnie expirationDate, oferta automatycznie wygasa 30 dni po zapisaniu jej w sklepie.

Dokumentacja referencyjna Content API Microsoft jasno określa, które pola są obowiązkowe przy dodawaniu oferty, a które stają się obowiązkowe warunkowo. Zgodnie z oficjalną dokumentacją zasobu Products:

Feedance buduje feed dla Microsoft Merchant Center bezpośrednio z danych produktowych, którymi już zarządzasz w sklepie lub systemie PIM — bez ręcznych eksportów arkuszy. Silnik mapowania przypisuje pola źródłowe do schematu Microsoft, w tym pola złożonego ID (channel, contentLanguage, targetCountry, offerId), które Microsoft blokuje po pierwszym przesłaniu, więc prawidłowe ustawienie ich od początku ma znaczenie.

1. Połącz swój sklep lub źródło danych (platformę e-commerce, PIM lub istniejący eksport produktów) z Feedance.
2. Zmapuj pola na wymagane i warunkowe atrybuty Microsoft — Feedance oznacza brakujące identyfikatory i automatycznie stosuje identifierExists: false, gdy marka, GTIN lub MPN faktycznie nie są dostępne, dzięki czemu nie zbierasz ostrzeżeń, których można uniknąć.
3. Wygeneruj feed w strukturze oczekiwanej przez Content API Microsoft i mechanizm importu do sklepu, a następnie dostarcz go przez zaplanowane wgrywanie feedu lub bezpośrednio przez API do sklepu o danym ID w Microsoft Merchant Center.
4. Feedance monitoruje wynikowe statusy produktów — Approved, Warning, Disapproved, pending i expiring — dzięki czemu możesz zobaczyć i naprawić itemLevelIssues bez logowania się do aplikacji internetowej Microsoft Advertising przy każdym sprawdzeniu.

Ponieważ istniejące mapowanie dla Google Merchant Center obejmuje już większość atrybutów wymaganych przez Microsoft, podłączenie drugiego kanału docelowego przez Feedance to zwykle kwestia przeglądu atrybutów, a nie przebudowy.

Dokumentacja Microsoft wyznacza twardą granicę: jeśli nie ustawisz jawnie expirationDate, każda oferta automatycznie wygasa 30 dni po ostatnim zapisie w sklepie — i od tego momentu przestaje kwalifikować się do wyświetlania. Samo ponowne przesłanie produktu (nawet bez zmiany żadnych pól) resetuje ten 30-dniowy licznik, ale tylko wtedy, gdy nie ustawiłeś samodzielnie jawnej daty wygaśnięcia.

W praktyce 30-dniowe wygaśnięcie to górna granica, a nie cel. Ponieważ cena i dostępność muszą odpowiadać temu, co widnieje na aktualnej stronie produktu — Microsoft wprost sprawdza, czy price w feedzie odpowiada cenie na stronie produktu — każdy katalog z regularnymi zmianami cen, brakami w magazynie czy promocjami powinien być odświeżany znacznie częściej niż raz w miesiącu. Aktualizacja co najmniej raz dziennie utrzymuje dokładność dostępności i cen oraz eliminuje niewidoczną lukę między wyprzedaniem produktu a momentem, w którym feed to uwzględni.

Content API Microsoft zwraca dla problematycznych ofert konkretne, udokumentowane kody statusów zamiast ogólnikowych odrzuceń. Dwa prawdziwe przykłady prosto z dokumentacji statusów ofert produktów Microsoft:

1. GtinPlusBrandRequiredWarn — „Missing one or more identifiers - The Brand and GTIN or Brand and MPN are required” (brak jednego lub więcej identyfikatorów — wymagane są marka i GTIN lub marka i MPN). To ostrzeżenie, a nie bezpośrednie odrzucenie: pole servability Microsoft oznacza je jako „Unaffected”, co znaczy, że oferta nadal się wyświetla, ale warto to naprawić — podając prawdziwe identyfikatory lub ustawiając identifierExists na false, jeśli żadne nie istnieją.
2. EVRejectedErr w połączeniu z konkretnym kodem przyczyny, takim jak EV_39 („Trademark content”, treści objęte znakiem towarowym) — to twarde odrzucenie; dokumentacja Microsoft pokazuje pole status oferty ustawione na „Disapproved” i servability ustawione na „Disapproved”, co oznacza, że produkt nie będzie wyświetlany, dopóki oznaczona treść nie zostanie poprawiona.

Poza problemami z pojedynczymi pozycjami dokumentacja Microsoft potwierdza, że po przejściu podstawowej walidacji każda oferta przechodzi dodatkowe „walidacje i weryfikacje offline, takie jak weryfikacja redakcyjna, które mogą potrwać do 36 godzin”, zanim zakwalifikuje się do wyświetlania — więc nowo przesłana lub zaktualizowana oferta pozostająca przez dobę w statusie „pending” to oczekiwane zachowanie, a nie błąd. Podsumowanie na poziomie sklepu (dostępne przez zasób ProductStatuses) podaje liczby ofert w statusach approved, disapproved, expiring i pending, co jest najszybszym sposobem na ocenę kondycji katalogu na pierwszy rzut oka.

1. Podawaj wszystkie trzy identyfikatory, jeśli istnieją. Dokumentacja Microsoft wyraźnie stwierdza, że jeśli producent nadał GTIN, markę lub MPN, musisz je uwzględnić — pominięcie znanego identyfikatora powoduje ostrzeżenie GtinPlusBrandRequiredWarn, mimo że oferta nadal się wyświetla. Jeśli żaden z nich faktycznie nie ma zastosowania, ustaw identifierExists na false zamiast zostawiać pola puste.
2. Grupuj warianty za pomocą itemGroupId. W przypadku produktu sprzedawanego w wielu kolorach, rozmiarach lub wzorach dokumentacja Microsoft zaleca utworzenie osobnej oferty dla każdego wariantu i powiązanie ich wspólnym itemGroupId zamiast upychania wszystkich opcji w jednej ofercie.
3. Używaj customLabel0–customLabel4 do segmentacji kampanii. Tych pięć pól istnieje właśnie po to, by filtrować i licytować podzbiory katalogu w kampaniach Microsoft Shopping.
4. Nie umieszczaj promocji w tytułach i opisach. Oba pola wprost „nie mogą zawierać tekstu promocyjnego” i oba podlegają weryfikacji redakcyjnej — język wyprzedażowy wpisany w tytuł grozi odrzuceniem zamiast przynosić kliknięcia.
5. Proaktywnie śledź wygasanie. Ponieważ oferty po cichu wygasają 30 dni po ostatniej aktualizacji, chyba że ustawisz własne expirationDate, feedy dla wolno rotujących katalogów nadal potrzebują regularnego odświeżania, nawet jeśli żadne dane produktów się nie zmieniły.
6. Uzupełniaj shipping dla ofert w Niemczech. Dokumentacja Microsoft oznacza koszt wysyłki, etykietę wysyłki i wagę przesyłki jako wymagane konkretnie dla targetCountry DE — regułę łatwo przeoczyć, jeśli twój główny rynek jest gdzie indziej.

Czy „Bing Ads” to nadal aktualna nazwa produktu? Nie — w 2019 roku Microsoft zmienił nazwę Bing Ads na Microsoft Advertising. „Bing Merchant Center” to teraz Microsoft Merchant Center. Platforma i mechanika kampanii produktowych się nie zmieniły; zmieniła się tylko nazwa.

Czy mogę użyć mojego feedu Google Merchant Center w Microsoft? W dużej mierze tak. Schemat Product w Microsoft odzwierciedla wiele nazw pól z Google Merchant Center, a kilka pól związanych z Google (destinations, taxes, adwordsGrouping, adwordsLabels, additionalImageLinks) jest akceptowanych wyłącznie dla zgodności, choć dokumentacja Microsoft potwierdza, że z nich nie korzysta. Nadal warto przejrzeć pola wymagane specyficznie przez Microsoft, takie jak channel, oraz reguły warunkowe, takie jak wymóg podania kosztów wysyłki w Niemczech.

Czy GTIN jest obowiązkowy dla każdego produktu? Tylko jeśli producent go nadał. Dokumentacja Microsoft wymaga gtin, brand i mpn, gdy istnieją; jeśli faktycznie ich nie ma, ustaw identifierExists na false zamiast zostawiać je puste.

Co się stanie, jeśli przestanę aktualizować feed? Zgodnie z dokumentacją Microsoft każda oferta automatycznie wygasa 30 dni po ostatniej aktualizacji (chyba że ustawiłeś własne expirationDate), a wygasła oferta przestaje kwalifikować się do wyświetlania.

Ile trwa weryfikacja po przesłaniu lub aktualizacji produktu? Dokumentacja Microsoft podaje, że po podstawowej walidacji oferty przechodzą dodatkowe weryfikacje offline, w tym weryfikację redakcyjną, które „mogą potrwać do 36 godzin”, zanim oferta zakwalifikuje się do wyświetlania.

Czy mogę przesyłać feed przez FTP zamiast przez API? Tak — Microsoft Merchant Center obsługuje cykliczne przesyłanie plików feedu oprócz Content API opartego na JSON, więc zespoły bez zasobów programistycznych nadal mogą zautomatyzować dostarczanie.

Bing Ads to dawna nazwa Microsoft Advertising, platformy reklam w wyszukiwarce firmy Microsoft, zmieniona w 2019 roku. Jej narzędzie do katalogu produktów, często nadal nazywane Bing Merchant Center, to obecnie Microsoft Merchant Center.

Kampanie Microsoft Shopping działają podobnie jak Google Shopping. Zamiast pisać pojedyncze reklamy produktów, reklamodawcy przesyłają do sklepu w Microsoft Merchant Center ustrukturyzowany feed produktowy z tytułami, cenami, zdjęciami i identyfikatorami. Microsoft następnie automatycznie tworzy i wyświetla reklamy produktów, gdy wyszukiwania w Microsoft Search Network pasują do tych produktów.

Feedy można przesyłać jako pliki w aplikacji internetowej Microsoft Advertising, wgrywać według harmonogramu przez FTP lub SFTP albo wysyłać przez Content API. Schemat produktów Microsoftu jest w dużej mierze zgodny ze schematem Google, więc w dużej części te same dane, takie jak tytuł, cena, zdjęcie, GTIN, marka i MPN, zasilają oferty w obu systemach, choć niektóre pola Google są ignorowane, a oferty wygasają po 30 dniach, jeśli nie zostaną odświeżone.

Dla sprzedawców Microsoft Shopping oznacza zasięg wykraczający poza odbiorców Google, często przy niższym koszcie kliknięcia. Kompletny, regularnie aktualizowany feed z prawidłowymi identyfikatorami pomaga utrzymać zatwierdzenie produktów i zapobiega wygasaniu lub odrzucaniu ofert.