GTIN, przesłany jako <g:gtin> W plikach danych Google Merchant Center i w katalogu Meta Catalog, GTIN to globalnie unikalny identyfikator produktu nadany przez producenta – najczęściej 12-cyfrowy kod UPC, 13-cyfrowy kod EAN lub 8-cyfrowy kod JAN – który pozwala Google i Meta dopasować ofertę do własnych katalogów produktów. Jest to prosty ciąg liczbowy bez myślników i spacji, taki jak 00196565113317, i jest to najważniejsze pole identyfikatora w nowoczesnym pliku danych Zakupów.

Dlaczego jest to ważne

Google używa numeru GTIN do łączenia oferty sprzedawcy z szerszym katalogiem produktów, co zapewnia dostęp do bogatszych wyników w Zakupach, ocen produktów pochodzących od innych sprzedawców oraz możliwości wyświetlania reklam w określonych formatach, do których oferty bez identyfikatora nie mają dostępu. Brakujące lub nieprawidłowo sformatowane numery GTIN są konsekwentnie jednym z głównych powodów odrzuceń w diagnostyce Merchant Center, a Google stopniowo zaostrza egzekwowanie tych zasad, tak aby większość nowych produktów w kategoriach, w których numer GTIN jest obowiązkowy, takich jak elektronika użytkowa i multimedia, była odrzucana bez podania numeru. Ponieważ numer GTIN wraz z nazwą marki jest traktowany jako de facto tożsamość produktu, podanie błędnego numeru nie tylko grozi odrzuceniem, ale może również spowodować dopasowanie oferty do niewłaściwego wpisu w katalogu, co może skutkować wyświetlaniem kupującym nieprawidłowych recenzji lub specyfikacji.

Jak to działa

Gdy producent przypisał numer GTIN, zarówno Google, jak i Meta wymagają jego przesłania; gdy produkt faktycznie go nie ma, jak w przypadku wielu towarów marek własnych lub produkowanych na zamówienie, plik danych powinien zamiast tego ustawić parametr identifier_exists na false i polegać na marce i numerze mpn jako zapasowej parze tożsamości. Google weryfikuje format GTIN i cyfrę jego sumy kontrolnej, odrzucając ciągi o niewłaściwej długości lub z nieprawidłową ostatnią cyfrą kontrolną, i nie akceptuje numeru ISBN-10 bez konwersji na jego 13-cyfrowy odpowiednik GTIN. Meta Catalog stosuje się do tych samych zasad akceptacji — UPC, EAN, ISBN lub JAN — i podobnie oczekuje, że parametr identifier_exists zostanie ustawiony jawnie, a nie pozostawiony pusty, gdy nie ma zastosowania żaden kod. Sprzedawcy, którzy odziedziczyli katalog z ponownie wykorzystanymi, skróconymi lub poddanymi recyklingowi przez producenta numerami GTIN, często spotykają się z falą odrzuceń pojawiającą się jednocześnie, gdy Google zaostrza walidację, co jest dokładnie trybem awarii opisanym w artykule Rozwiązywanie odrzuceń GTIN i błędów identyfikatorów w Zakupach Google.

Przykład

<item>
  <g:id>SKU-77410</g:id>
  <title>Wireless Noise-Cancelling Headphones - Black</title>
  <link>https://example-shop.com/products/headphones-black</link>
  <g:price>199.00 USD</g:price>
  <g:gtin>00196565113317</g:gtin>
  <g:brand>Aurex</g:brand>
  <g:mpn>AX-NC200-BLK</g:mpn>
</item>

Powiązane pojęcia

GTIN działa w parze z marką , ponieważ Google sprawdza zgodność z katalogiem i stanowi standardową alternatywę dla MPN , który ma znaczenie tylko w połączeniu z nazwą producenta. Zespoły zarządzające plikami danych powinny odróżniać GTIN od wewnętrznych wartości SKU używanych wyłącznie do śledzenia stanu magazynowego – oba te numery obsługują różne systemy, a ich mieszanie jest częstym źródłem błędów identyfikatorów podczas migracji plików danych. Audyt zasięgu GTIN w katalogu przed dużą synchronizacją, a nie po tym, jak Google zasygnalizuje luki, to jeden z najtańszych sposobów na ochronę widoczności w Zakupach przed szczytem sezonu.